8 Eylül 2018 Cumartesi

eksik şeyler

blogda yazı yazmanın beni kandıramayacağı zamanlardayım sanırım.yıllardır yazmak ,yazıp yazıp silmek ,bloga duyulan sevinç ,heyecan hüzün eskiyip gitti.kimi uyduruk ,kimi kaydırık ve bazende kendi yazdıklarıma hayran olabileceğim kadar hoş şeyler ,yazdım.
ama yazdıklarımdan çok okuduklarım büyülerdi beni.bir kaç blog yazarı hariç artık büyüleyici yazan da kalmadı.
dönüp dönüp o yüzden fellukayı okuyorum.ya da dört buçuktan beş blogunu.dönüp dönüp okuyorum.
çok güzel insanlara denk geldim.kaşları nasıl,burunları küçük mü diye düşünmedim.okuduğumda eğer bir ah geçtiyse dilimden ve kalbimde bir sıcaklık ...bu bana yetti.seviyorum okumayı.ama her yazılanı değil.

bu bir veda yazısı değil.ama artık eskisi gibi yazamaz oldum.belki çok sevdiklerim gittiğinden soğudum blog yazmaktan.
artık biraz daha ciddiye almak istiyorum bu işi.ciddi yazmak.yeni değil bu gerçi çoktandır istiyordum.
ama blog yazmak daha kestirme geliyordu bana.
bana güvenen yazılarımı sevenler var biliyorum.ve zeynep var.benim tekrar kendime inanmamı sağlayan.başucu kitabım gibi destek olabilen bana.

dediğim gibi veda yazısı değil bu.veda etmeyi beceremiyorum zaten.
zamanla her şey değişiyor.bunu zaten biliyorsunuz.
bir gün bu duygudan kurtulup bloga tekrar eskiden olduğu gibi yazmayı çok istiyorum aslında.
ama biraz daha ciddiye almakta istiyorum.
eğer birileri yazdıklarımı okurken kalbinde küçük bir ah demişse...bu benim için çok güzel bir şey.
çok değerli.
eğer birileri yazdıklarımdan esinlenmişse,kaynak olarak görmüşse de güzel.hiç kızmadım .
sanırım dokuz sene oldu.ilk blog yazmaya başlayalı.
blog yazıcılığının değilde,yorum yazıcılığının revaçta olması hep üzdü beni.
çok iyi yazıların çok iyi blogların eriyip gitmesi...

daha çok şey yazabilirim aslında blog dünyasıyla ilgili.ama lafı da fazla uzatmak istemiyorum.
sadece içimdeki yazma sevinci bir piyata gibi asılmış sallanmakta.birinin hızlıca vurup dışarı
dağıtması lazım.bunu da sadece ben yapabilirim.

ve son olarak bugün Handan'ın blogundaki yazıyı okumak öyle duygulandırdı ki beni.ne güzel usta kalemlerin ellerinden çıkan yazılar...ne müthişti o yazıyı okumak...
bu yazıya denk gelmek ve kalbimden yüzlerce ah diyerek okumak...
nasıl anlatılır ki bu his...

9 yorum:

  1. Blogla ilgili duyguların çoğumuzda mevcut. O eski neşe ve seviye yok gibi. Her yeni halka - nesil blogger belki bizim ilk baslardaki gibi hissediyordur ama sanırım şu: hayata beraber başladığımız dostlarla da yollarımız ayrıldı bir bir..." şairin dediği gibi. Sen başka yerlerde yaz ama yaz.Her şeyin belirli bur ömrü var sonuçta.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. narda;
      senin başarılarını görmek iyi geliyor.öykü yazarlığı çok cezbedici duruyor.
      evet, şair doğru söylüyor.
      burda da yazmaya devam edeceğim ama eski heves yok artık.
      yazmak istiyorum her daim.yazmak,okumak benim içimin varoluşu...

      Sil
  2. Günümüzün hızlı tüketim alışkanlığı blogları da etkiledi. Emek harcamak yerine, sürekli ve nispeten daha az emek içeren içerikler paylaşılıyor. Bir an önce onu tüketip yeni içerik paylaşılıyor. Burada kalite anlayışı içerikten çok, sayıya ve üretime yönelmiş durumda. Hayatımızın her noktasında eski neşe ve samimiyet duygusu kayboldu. Belki de dünyadaki günlerimiz eskidikçe doğal olarak hissetiğimiz budur. Günlük hayatın başrolündeki nesil de, bir sonraki nesillerde benzer sancıları yaşayacaktır. Bizim de büyüklerimiz hep bizim neslin farklılıklarından bahsederdi. Yaşam akıp giden bir süreç. Bu akıntıda farklı duygu ve düşüncelerimiz oluyor. Ben yine de diğer sosyal platformlara göre blog dünyasını daha samimi buluyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. blog yazmayı seviyorum ben.iyi yazanlar gitmesinler o da yeter benim için...
      yorumunuz için çok teşekkürler.

      Sil
  3. Ben senin yazdıklarını okumayı seviyorum.

    YanıtlaSil
  4. canımsın.

    artık her şey çoğaldı. ben de çok uzun zamandır böyle hissediyorum.
    ilk yayınımı gördüğümde havalara uçmuştum.
    onca karanlıkta.
    her şey çoğaldı artık.

    https://www.youtube.com/watch?v=UDclmPyZD0U&t=33s&list=LLP98x5089TZu3qEYxk3ic2w&index=142

    iyki varsın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ilk yayınını merak ettim ki şimdi:)

      canımsın sen de benim.

      Sil
    2. iki yılın kayıtlarını silmiştim :)

      Sil

krallıklar yıkılır*

demet evgar 'ı severim.şimdilerde cep telefonunu hayatından çıkarmış.zaten evde televizyonu da yokmuş. nasıl kıskandım.bu haberi duydu...