14 Temmuz 2017 Cuma

işin özünde


sen kelimelerini devirte devirte kuruyorsun şehirlerini.şehrin bir ucundan diğer ucuna kırlangıçlar göç ediyor.beni sevmiyorsun.çünkü sevmek bilinç kaybı gerektirir.şiirleri seviyoruz ikimizde.eski tümceler kuruyoruz çoğu zaman..hüzün bir çıkmaz sokak gibi  duruyor adres defterimizde.geriye dönemiyoruz.geriye dönmek inkar gerektirir.inkar, tecrübesiz bir cesaret.bazı şeyler gemileri yakmaya benzemez.biliyorsun;kalp kırıklıkları ballı ihlamurla geçmiyor.

sana daha çok şey anlatabilirdim.içimizde koparttığımız kum fırtınalarından,martı çığlıklarından.lakin sonunu herkesin bildiği hikayeleri anlatmak yersiz ve çok uzun.
aslında kısacası
biliyorum sen  beni sevmiyorsun...







2 yorum:

  1. böyle kısacık yazıyon ama roman gibi valla :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Küçücük fıçıcık,içi dolu turşucuk:)

      Sil

yeni

bir şeyler yazmaya korkuyorum sanırım.gitgide uzaklaşıyorum bu eylemden. bende her şey aynıyken harflere dokunmak neden bu kadar zor geliyo...