26 Eylül 2018 Çarşamba

krallıklar yıkılır*

demet evgar 'ı severim.şimdilerde cep telefonunu hayatından çıkarmış.zaten evde televizyonu da yokmuş.

nasıl kıskandım.bu haberi duyduktan sonra instagramı dondurdum.çünkü her şeyi paylaşmaya başlamıştım.içtiğim kahveleri felan.sonra saatlerce bunu düşündüm.neden ki.benim içtiğim kahveden kime ne?çok saçma geldi.çok utandım.o hiç sevmediğim şeyleri yapmaya başlamıştım ben de.
çok sosyal medyacı değilim aslında.bir aralar face,twitter felan iyi gidiyordum.dur dedim dur...
şimdi de insatagrama dur dedim.ama tamamen telefonu hayatımdan çıkaramam sanırım.
ama en azından instagrammış zırtmış bırakabilirim.

biz neye tutsak ediliyoruz.robotlaşıyoruz.hepimiz aldığımız sinyallerle bir gün mekanik olacağız.
korkuyorum.
çok korkuyorum.

*adamlar;hepinize el salladım


Kendim kadar sonsuzum, bu dert benim
İçim dışım yanar döner
Günler geçer yaram bana kucak açar
Yolum ateşmiş ne fark eder


gücenik

portakalı özledim.
sulu ve tatlı.




16 Eylül 2018 Pazar

konuşmayalım...

balkondan şehrin ışıklarına bakmak...
ve gece
ve rüzgar..

sen güzelleşte ;benim yazmak için bahanem olsun.
hadi.


yaz.

8 Eylül 2018 Cumartesi

eksik şeyler

blogda yazı yazmanın beni kandıramayacağı zamanlardayım sanırım.yıllardır yazmak ,yazıp yazıp silmek ,bloga duyulan sevinç ,heyecan hüzün eskiyip gitti.kimi uyduruk ,kimi kaydırık ve bazende kendi yazdıklarıma hayran olabileceğim kadar hoş şeyler ,yazdım.
ama yazdıklarımdan çok okuduklarım büyülerdi beni.bir kaç blog yazarı hariç artık büyüleyici yazan da kalmadı.
dönüp dönüp o yüzden fellukayı okuyorum.ya da dört buçuktan beş blogunu.dönüp dönüp okuyorum.
çok güzel insanlara denk geldim.kaşları nasıl,burunları küçük mü diye düşünmedim.okuduğumda eğer bir ah geçtiyse dilimden ve kalbimde bir sıcaklık ...bu bana yetti.seviyorum okumayı.ama her yazılanı değil.

bu bir veda yazısı değil.ama artık eskisi gibi yazamaz oldum.belki çok sevdiklerim gittiğinden soğudum blog yazmaktan.
artık biraz daha ciddiye almak istiyorum bu işi.ciddi yazmak.yeni değil bu gerçi çoktandır istiyordum.
ama blog yazmak daha kestirme geliyordu bana.
bana güvenen yazılarımı sevenler var biliyorum.ve zeynep var.benim tekrar kendime inanmamı sağlayan.başucu kitabım gibi destek olabilen bana.

dediğim gibi veda yazısı değil bu.veda etmeyi beceremiyorum zaten.
zamanla her şey değişiyor.bunu zaten biliyorsunuz.
bir gün bu duygudan kurtulup bloga tekrar eskiden olduğu gibi yazmayı çok istiyorum aslında.
ama biraz daha ciddiye almakta istiyorum.
eğer birileri yazdıklarımı okurken kalbinde küçük bir ah demişse...bu benim için çok güzel bir şey.
çok değerli.
eğer birileri yazdıklarımdan esinlenmişse,kaynak olarak görmüşse de güzel.hiç kızmadım .
sanırım dokuz sene oldu.ilk blog yazmaya başlayalı.
blog yazıcılığının değilde,yorum yazıcılığının revaçta olması hep üzdü beni.
çok iyi yazıların çok iyi blogların eriyip gitmesi...

daha çok şey yazabilirim aslında blog dünyasıyla ilgili.ama lafı da fazla uzatmak istemiyorum.
sadece içimdeki yazma sevinci bir piyata gibi asılmış sallanmakta.birinin hızlıca vurup dışarı
dağıtması lazım.bunu da sadece ben yapabilirim.

ve son olarak bugün Handan'ın blogundaki yazıyı okumak öyle duygulandırdı ki beni.ne güzel usta kalemlerin ellerinden çıkan yazılar...ne müthişti o yazıyı okumak...
bu yazıya denk gelmek ve kalbimden yüzlerce ah diyerek okumak...
nasıl anlatılır ki bu his...

6 Eylül 2018 Perşembe

çay yazısı

anlatacak öyle çok şeyin olması
fakat
yazıya dökülememesi ...
çok yorgunum.
yolunda gitmeyen şeyler...

ama yine de çay içiyorum.
en kestirme yol bu çünkü.

26 Ağustos 2018 Pazar

böyle yazmışım birgün.sonra beğenmemişim

dilleri tutuştu kelimelerin.gökyüzünden bir şarkı geçti.sonra bir şarkı daha.gelip omzuna kondu kelimeler.tutup kanatlarından gagasından öptü.ve o derin boşluğa düştü.


....

bekliyorum.



16 Ağustos 2018 Perşembe

sabır sabır ya sabır belki de akıllanır

neresinden tutsan elinde kalır ya,işte öyle bir şey.Üzülme modülünü çoktan aştım.durup durup gülme modülündeyim.gülmekten ölmeye az kaldı.

bir de boykot yapalım mesajları alıyorum vatsaptan.bize bunu yapanlara sıkı bir ders verelim.
vatsap bile boykot listesinde...
böyle olmaz sevgili dostlarım,böyle olmaz.
bunları daha sonra konuşalım.
şu an evde doğalgazcılar kol geziyor.
bunu da daha sonra konuşalım.

krallıklar yıkılır*

demet evgar 'ı severim.şimdilerde cep telefonunu hayatından çıkarmış.zaten evde televizyonu da yokmuş. nasıl kıskandım.bu haberi duydu...